119 të vdekur në 5 vite
Gazetari Artan Hoxha ka ngritur shqetësime serioze për situatën në institucionet e vuajtjes së dënimit në Shqipëri, gjatë një bisede me gazetarin Flamur Vezaj në podcastin “Ma Shqip”. Ai e përshkroi gjendjen si alarmante, duke theksuar se kushtet dhe shërbimet brenda burgjeve mbeten problematike dhe shpeshherë jashtë standardeve minimale.
Sipas tij, pjesa dërrmuese e vdekjeve që regjistrohen në burgje lidhet me probleme shëndetësore të patrajtuara në kohë. Mungesa e stafit mjekësor, vonesat në ndërhyrje dhe mungesa e kujdesit të vazhdueshëm për të sëmurët kronikë përbëjnë faktorët kryesorë që çojnë në pasoja fatale. Ai theksoi se familjarët e të burgosurve shpesh mbeten pa informacion të qartë mbi rrethanat e vdekjes së të afërmve të tyre.
Një rast konkret i përmendur ishte ai i ish-zëvendësministrit të Shëndetësisë, Klodian Rrjepaj, për të cilin u pretendua se pësoi një atak kardiak gjatë qëndrimit në paraburgim. Sipas dëshmive të të burgosurve, reagimi ka qenë i vonuar dhe pa mjetet e nevojshme, ndërsa mungesa e pajisjeve bazë dhe e personelit e bëri situatën edhe më kritike.
Hoxha nënvizoi se në shumë institucione mungojnë edhe infermierët gjatë natës, duke e lënë sistemin shëndetësor në një gjendje të rëndë funksionimi. Ai publikoi gjithashtu të dhëna mbi numrin e vdekjeve ndër vite: 26 raste në 2020, 19 në 2021, 17 në 2022, 25 në 2023 dhe 32 në vitin 2024. Në total, të paktën 119 persona kanë humbur jetën në 5 vitet e fundit brenda burgjeve në vend.
Sipas gazetarit, edhe gjatë periudhës së pandemisë numri i vdekjeve ka qenë më i ulët se aktualisht, çka ngre pikëpyetje serioze për gjendjen reale në këto institucione. Ai theksoi gjithashtu mungesën e trajtimit për personat me varësi nga droga, të cilët shpesh nuk marrin terapinë e nevojshme.
Një tjetër rast i përmendur ishte ai i një të riu rumun, 21 vjeç, i cili humbi jetën gjatë qëndrimit në burg. Ndërkohë, një i dënuar nga burgu i Bradasheshit ka denoncuar kushtet e rënda, duke pretenduar se ndotja dhe mungesa e standardeve po rrezikojnë jetën e të burgosurve dhe stafit.
Në përfundim, Hoxha theksoi se problematika në burgje shpesh mbetet e fshehur dhe reagimet institucionale vijnë vetëm pas publikimit të rasteve të rënda, duke kërkuar hetim të plotë dhe marrje përgjegjësie.
