Nga Andi Bushati
Kosova po rrëshqet drejt një krize të re institucionale, por më shqetësues se bllokimi i zgjedhjes së Presidentit, është diskursi i kryeministrit Albin Kurti. Në përplasjen mes pushtetit që kërkon gjithçka dhe opozitës që bojkoton, Kurti ka kapërcyer “binarët” demokratikë.
Në tentativën për të fajësuar rivalët, kryeministri nuk u mjaftua me etiketime si “të mjerë” apo “të zanatit të vjetër”, por bëri një thirrje të rrezikshme: asgjësimin e opozitës. Kur ai u kërkon votuesve ta “zbojnë” opozitën që ajo të ketë “mungesë të përhershme” në Kuvend, ai nuk flet më si një lider demokrat, por si një autoritarist.
Pse është ky një alarm?
• Logjika e eliminimit: Në demokraci, rivali është konkurrent, jo armik që duhet shfarosur.
• Mungesa e vetëpërmbajtjes: Siç argumentojnë Levistsky & Ziblatt te “Si vdesin demokracitë”, një lider duhet të dijë të frenojë pushtetin e tij edhe aty ku ligji ia lejon, për të ruajtur lojën politike.
• Bast me forcën: Kurti po luan me idenë se opozita është aq e dobët sa mund të nënshtrohet ose të fshihet fare nga harta.
Ndonëse Kosova mbetet ende demokracia më vibrante në rajon – me media të lira dhe zgjedhje të ndershme – kjo qasje e Kurtit është një këmbanë alarmi.
Mesazhi është i qartë: Edhe ata që besojnë te Vetëvendosja, duhet të jenë vigjilentë. Demokracia kërkon ekuilibër, jo asgjësim. Bindja ndaj thirrjes së Kurtit për të “zhdukur” kundërshtarët, mund të jetë hapi i parë drejt rrënimit të asaj që Kosova ka ndërtuar me aq mund.
