Aktivisti shqiptar Baki Goxhaj mbetet ende pa një informacion të qartë publik mbi vendndodhjen dhe gjendjen e tij, gati dy ditë pasi iu bashkua flotiljes ndërkombëtare “Global Sumud”, një nismë humanitare që synonte dërgimin e ndihmave drejt Gazës dhe sfidimin e bllokadës izraelite.
Misioni u ndërpre nga ndërhyrja e forcave izraelite në ujërat ndërkombëtare, ku anijet u ndaluan dhe qindra aktivistë nga vende të ndryshme të botës u shoqëruan drejt territorit izraelit. Që prej atij momenti, për fatin e Goxhajt nuk ka një konfirmim zyrtar të detajuar, duke lënë hapësirë për shqetësim dhe pasiguri.
Sipas burimeve ndërkombëtare, mbi 400 persona nga më shumë se 40 shtete u ndaluan gjatë operacionit. Organizatorët e flotiljes e konsideruan ndërhyrjen si një akt të rëndë në kundërshtim me të drejtën ndërkombëtare, ndërsa autoritetet izraelite kanë deklaruar se të ndaluarit po transferohen dhe do të kenë akses në shërbime konsullore.
Në kontrast të fortë me Shqipërinë, reagimet e qeverive të tjera kanë qenë të menjëhershme dhe të drejtpërdrejta. Italia kërkoi lirimin e qytetarëve të saj dhe e cilësoi ndalimin si të papranueshëm, ndërsa Turqia përdori tone të ashpra diplomatike duke e quajtur operacionin “pirateri” dhe duke kërkuar ndërhyrje ndërkombëtare.
Australia reagoi duke kërkuar informacion urgjent për shtetasit e saj të përfshirë në flotilje, ndërsa Irlanda e ngriti çështjen në nivel europian, duke sinjalizuar shqetësim institucional për trajtimin e aktivistëve.
Në Shqipëri, ndërkohë, reagimi ka qenë minimal. Ministria për Evropën dhe Punët e Jashtme publikoi një deklaratë të shkurtër ku njoftonte për përpjekje për të siguruar informacion mbi shtetasin shqiptar, por pa një qëndrim të qartë publik mbi ndalimin apo një kërkesë konkrete për transparencë.
Që prej atij momenti, nuk ka pasur zhvillime të tjera zyrtare.
Heshtja nuk kufizohet vetëm në nivel institucional. Edhe spektri politik në vend ka reaguar shumë pak për këtë çështje. Përjashtim bën një reagim i vetëm publik që kërkon sqarime për situatën e aktivistit shqiptar, ndërsa pjesa tjetër e politikës ka mbetur pothuajse e heshtur.
Në këtë kontekst, lind një pyetje thelbësore: si është e mundur që për afro 48 orë të mos ketë asnjë informacion të detajuar për një shtetas shqiptar të ndaluar në një operacion ndërkombëtar?
Përtej qëndrimeve politike apo debateve mbi konfliktin në Gaza, çështja ngre pikëpyetje serioze mbi reagimin institucional dhe mbrojtjen e qytetarëve shqiptarë jashtë vendit.
Në fund të ditës, mbetet një realitet i thjeshtë dhe shqetësues: një qytetar shqiptar ndodhet jashtë vëmendjes publike prej dy ditësh dhe reagimi i shtetit të tij vazhdon të jetë i vakët.
