Kur sëmundja bëhet një barrë e papërballueshme

Tragjedia e sistemit shëndetësor në Shqipëri nuk matet vetëm me statistika, por me historitë personale të pacientëve që përballen çdo ditë me mungesat, burokracinë dhe kostot e larta. Për pacientët me kancer, ky realitet është edhe më i egër, duke i shndërruar ata në viktima të një sistemi që i ka braktisur.

Mungesa e shërbimeve bazike

Slogani i qeverisë për “shëndetësinë falas” tingëllon si një tallje përballë vuajtjeve të atyre që luftojnë me sëmundje të rënda. Nga mungesa e CD-ve për skanera te mungesa e solucioneve për analizat bazë, pacientët detyrohen të shpenzojnë kursimet e fundit në spitale private ose të përballen me një sistem publik të paralizuar nga paaftësia dhe korrupsioni.

Shembulli i një pacienteje që ka pritur tre muaj për një ekzaminim është një ilustrim i dhimbshëm i realitetit ku vonesat burokratike bëhen bashkëpunëtorë të heshtur të sëmundjes. Në vend që të ofrojë shërim, sistemi krijon rrethana që përkeqësojnë situatën shëndetësore dhe psikologjike të pacientëve.

Korrupsioni dhe privatizimi brenda sistemit publik

Shëndetësia publike është kthyer në një treg ku edhe nevojat më të thjeshta, si një CD për të ruajtur rezultatet e ekzaminimeve, janë kthyer në burim përfitimi. Shitja e këtyre disqeve brenda spitaleve publike me çmime të larta është një shembull grotesk i keqmenaxhimit. Mungesa e kontrolleve dhe llogaridhënies ka bërë që korrupsioni të depërtojë në çdo nivel të sistemit shëndetësor.

Pacientët e harruar dhe mjekët e nënvlerësuar

Pacientët përballen me mungesa të ilaçeve thelbësore për trajtim, ndërsa mjekët, të kapur mes dëshirës për të ndihmuar dhe kushteve mjerane, humbasin çdo ditë besimin në sistem. Ndërkohë, shumë prej tyre zgjedhin të largohen nga vendi, duke krijuar një vakum të thellë në sektorin shëndetësor.

Deklaratat e drejtuesve të shëndetësisë për përmirësime bien ndesh me realitetin. Shifra e madhe e pacientëve që detyrohen të kërkojnë trajtim jashtë vendit ose të braktisin analizat dhe trajtimet për shkak të kostove të larta është një akuzë e heshtur ndaj shtetit që ka dështuar t’i mbrojë qytetarët e tij.

•Transparenca dhe investimi: Shteti duhet të ndalojë propagandën dhe të fillojë një reformë të thellë në sektorin e shëndetësisë. Korrupsioni dhe keqmenaxhimi duhet të luftohen me tolerancë zero.

•Përmirësimi i infrastrukturës: Sigurimi i shërbimeve bazë si ilaçet, solucione për analiza dhe teknologji diagnostikuese duhet të jetë prioritet.

•Trajtimi dinjitoz: Pacientët me kancer dhe sëmundje të tjera kronike nuk mund të trajtohen si numra. Ata meritojnë akses të barabartë në shërbime cilësore, pavarësisht aftësive të tyre financiare.

•Mbështetje për mjekët: Kushtet e punës dhe pagat për mjekët duhet të përmirësohen, duke i mbajtur ata në vend dhe duke rritur cilësinë e shërbimit shëndetësor.

Në një vend ku jeta e njeriut duket se ka humbur vlerën, është koha që qeveria dhe institucionet të veprojnë me përgjegjshmëri. Në të kundërt, sistemi shëndetësor shqiptar do të mbetet një arenë ku pacientët humbasin jo vetëm betejën me sëmundjen, por edhe betejën për dinjitetin dhe të drejtën për të jetuar.