Nxjerr denoncimin që tregon dramën e fermerëve shqiptarë

Deputeti socialist Erion Braçe ka bërë publik shqetësimin e një fermeri nga Myzeqeja, i cili thotë se ndodhet në prag të falimentimit për shkak të mënyrës se si po vepron kompania e përpunimit të qumështit “Lufra”.

Sipas mesazhit të dërguar Braçes, fermerët po përballen me një strategji që, sipas tyre, po i nxjerr gradualisht jashtë tregut. Fillimisht, kompania ka ulur ndjeshëm çmimin e grumbullimit të qumështit, ndërsa së fundmi ka refuzuar produktin duke përmendur si arsye praninë e aflatoksinës.

Braçe e konsideron këtë situatë si pasojë direkte të politikave të ndjekura prej vitesh dhe jo si një zhvillim të papritur. Ai thekson se skema e TVSH-së dhe aksioni kundër informalitetit, i nisur në korrik me justifikimin e rritjes së sigurisë ushqimore, kanë krijuar terren të favorshëm për importet dhe për fabrikat e mëdha, ndërkohë që kanë goditur prodhuesit e vegjël dhe blegtorët vendas.

Sipas deputetit socialist, argumenti i aflatoksinës po përdoret si alibi për të refuzuar qumështin vendas, ndërsa industria e përpunimit po orienton furnizimin drejt lëndës së parë nga importi, i cili, sipas tij, mbështetet nga politika fiskale aktuale dhe nga kursi i këmbimit.

Ai kritikon ashpër politikëbërësit, duke i cilësuar si të shkëputur nga realiteti i fermerëve dhe blegtorëve, njerëz që nuk kanë pasur kurrë kontakt të drejtpërdrejtë me vështirësitë e jetës në bujqësi.

Në denoncimin e bërë publik, fermerët nga zona e Bubullimës shprehen se janë lënë pa asnjë alternativë. Ata tregojnë se pas uljes drastike të çmimit të qumështit, tani po përballen edhe me refuzim total të produktit, çka i vendos përballë një krize ekzistenciale: nuk kanë ku ta shesin qumështin dhe nuk dinë çfarë të bëjnë me bagëtinë e tyre. Sipas tyre, mungon çdo reagim institucional, veçanërisht nga Ministria e Bujqësisë.

Braçe rikujton se kishte paralajmëruar këtë zhvillim, duke argumentuar se zhdukja e baxhove të vogla nga tregu ka krijuar një situatë monopolistike: nga njëra anë fermeri dhe blegtori, dhe nga ana tjetër fabrikat e mëdha. Në këtë realitet të ri, prodhuesit vendas nuk kanë më zgjedhje – ose pranojnë çmimin dhe kushtet e vendosura nga fabrikat, ose mbeten me prodhimin stok.

Ai shton se, nëse qumështi vendas po cilësohet i papërshtatshëm, atëherë lind pyetja logjike: me çfarë po prodhojnë fabrikat? Sipas tij, përgjigjja është e qartë – me lëndë të parë të importuar, e favorizuar si nga kursi i këmbimit, ashtu edhe nga politikat fiskale.

Në përfundim, Braçe thekson se pasojat e këtyre vendimeve po i paguajnë fermerët dhe blegtorët shqiptarë, njerëz që kanë ndërtuar jetën e tyre rreth stallave dhe prodhimit bujqësor, ndërsa vendimmarrësit, sipas tij, vazhdojnë të merren me teori financiare larg realitetit të terrenit.