Ligji i votuar, por jo në fuqi: “ndarja e pushteteve” sipas qejfit të Kryeministrit
Parlamenti e miratoi në dhjetor ligjin për rivlerësimin. Procedura parlamentare u mbyll. Votat u numëruan. Akti u shpall. Por ligji, në praktikë, vijon të mos hyjë në fuqi. Arsyeja? Mungesë vullneti ekzekutiv.
Sipas burimeve nga tregu i ndërtimit dhe ekspertë fiskalë, procesi është bllokuar në dy hallka administrative që, teknikisht, janë të pavarura nga njëra-tjetra:
- Kryeministri mban pezull miratimin e çmimeve të reja të referencës;
- Ministri i Financave mban pezull nxjerrjen e udhëzimeve për zbatimin e ligjit të rivlerësimit, në pritje të firmës për çmimet e referencës.
Dy akte të ndryshme. Dy kompetenca të ndara. Por një pengesë e përbashkët: vullneti politik.
Tregu i ndërtimit dy vite në pritje
Prej gati dy vitesh, tregu i ndërtimit është mbajtur në një gjendje pasigurie të qëllimshme. U paralajmërua rivlerësimi, por ligji nuk u sillte në Kuvend. U krijua pritshmëri në treg, u shtynë transaksione, u pezulluan investime.
Tani që ligji është votuar, faza e dytë e bllokimit po ndodh përmes mosnxjerrjes së akteve nënligjore. Pa udhëzime zbatuese dhe pa çmime reference të përditësuara, ligji mbetet një tekst i miratuar, por juridikisht i pazbatueshëm në praktikë.
Ekspertë të fushës theksojnë se dëmi ekonomik është i konsiderueshëm:
- kontrata të shtyra,
- transaksione të pezulluara,
- pasiguri fiskale për investitorët,
- dhe një klimë arbitrariteti që rrit riskun rregullator.
Megjithatë, përgjegjësit institucionalë nuk kanë dhënë asnjë afat publik për zhbllokimin e situatës.
“Ndarja e pushteteve” në versionin selektiv
Ironia politike qëndron te retorika. Mazhoranca flet shpesh për ndarjen e pushteteve dhe respektimin e institucioneve. Por në këtë rast, një ligj i votuar nga pushteti legjislativ mbahet peng nga mosveprimi i pushtetit ekzekutiv.
Në teori, Kuvendi miraton ligjin. Qeveria e zbaton.
Në praktikë, zbatimi kushtëzohet nga vullneti personal i drejtuesve politikë.
Dhe ndërkohë që tregu pret udhëzimet dhe firmat përkatëse, prioritetet publike duken të tjera: njëri me agjenda ndërkombëtare e vizita në Uashington, tjetri me inspektime tatimore në terren.
Ligji ekziston. Por nuk vepron.
Sepse, siç duket, në këtë rast “ndarja e pushteteve” funksionon vetëm kur i leverdis pushtetit.
