Kush është Eldi Hoxha, zyrtari i Bashkisë së Tiranës i përfshirë në një dosje të SPAK-ut për kontrabandë dhe shpërdorim detyre

Eldi Hoxha, aktualisht Sekretar i Përgjithshëm në Bashkinë e Tiranës, rezulton i përfshirë në një dosje penale të Prokurorisë së Posaçme, ku sipas dokumenteve që qarkullojnë dhe materialeve të siguruara, ai hetohet për akuza të rënda që lidhen me kontrabandën, grupin e strukturuar kriminal dhe shpërdorimin e detyrës.

Sipas të dhënave të administruara në materialet hetimore, ndaj Hoxhës është vendosur masa e sigurisë “ndalim i daljes jashtë shtetit” si dhe “detyrim për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, në kuadër të një hetimi të gjerë ku përfshihen dhjetëra persona.

Në faksimilet e siguruara nga ‘Voxnws’, ai përmendet si person nën hetim për vepra penale që lidhen me kontrabandën e mallrave për të cilat paguhet akcizë, kontrabandën nga punonjës të lidhur me veprimtari doganore, pjesëmarrjen në grup të strukturuar kriminal dhe shpërdorimin e detyrës.

Ironia e fortë e këtij rasti qëndron te fakti se masa e sigurisë ndaj tij është dokumentuar në të njëjtën periudhë kur ai u ngjit në një nga postet kyçe të administratës së Bashkisë së Tiranës. Pra, ndërsa një dosje penale me dyshime serioze rëndon mbi të, Hoxha rezulton të ketë marrë nën administrim një funksion të ndjeshëm, me ndikim të drejtpërdrejtë në administratën, burimet njerëzore dhe procedurat e brendshme të bashkisë.

Pozicioni që mban nuk është thjesht formal. Sekretari i Përgjithshëm është një nyje e rëndësishme në funksionimin administrativ të institucionit. Ai ka akses në vendimmarrje, në qarkullimin e dokumentacionit, në mekanizmat e brendshëm të administrimit dhe në një pjesë të proceseve që lidhen me organizimin e aparatit bashkiak. Pikërisht për këtë arsye, prania në atë post e një personi që figuron në një hetim penal për veprimtari të lidhur me doganat dhe abuzimin me detyrën ngre pikëpyetje të rënda për standardin e emërimeve publike.

Nga dokumenti biografik i publikuar më herët në faqen zyrtare të Doganave, Eldi Hoxha ka mbajtur detyrën e Drejtorit të Departamentit Operativ-Hetimor që prej nëntorit 2020. Më herët ai ka kaluar në disa poste të tjera publike, përfshirë detyra në Bashkinë e Vlorës, Agjencinë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit, Komisionin Qendror të Zgjedhjeve dhe Albpetrol. Bëhet fjalë për një itinerar institucional të dendur, që e ka vendosur atë në hallka të ndjeshme të administratës shtetërore, aty ku kalojnë procedura juridike, logjistike, prokurime dhe kontrolle.

Pikërisht kjo shtrirje e gjatë në institucione kyçe e bën edhe më të rëndë nevojën për një verifikim të plotë të rolit të tij. Sepse çështja nuk kufizohet vetëm te posti aktual në Bashkinë e Tiranës, por te gjithë gjurma e tij në administratë. Nëse një funksionar me këtë profil rezulton në hetim për kontrabandë dhe shpërdorim detyre, atëherë lind detyrimisht pyetja se çfarë ka ndodhur në institucionet ku ai ka ushtruar më parë pushtet administrativ.

Një tjetër element që shton dyshimet është fakti se, sipas ekstraktit të regjistrit tregtar, Eldi Hoxha ka hapur më 21 maj 2024 një aktivitet si person fizik, me objekt veprimtarie në fushën ligjore, këshillime për çështje ligjore dhe konsulencë për shoqëri tregtare. Ky është një zhvillim që kërkon hetim të thelluar financiar dhe institucional. Cilat subjekte kanë marrë shërbime prej tij. Sa të ardhura janë deklaruar. A ka pasur konflikt interesi me funksionet publike që ushtronte. A kanë qenë këto subjekte të lidhura me procedura doganore, tenderë, praktika administrative apo interesa të drejtpërdrejta pranë institucioneve ku ai ka punuar.

Këto nuk janë pyetje dytësore. Janë thelbi i hetimit që duhet të shoqërojë çdo zyrtar publik që ushtron ndikim në administratë, ndërsa figuron paralelisht në një skemë të dyshuar kriminale. Nëse ky aktivitet privat ka shërbyer si fasadë për përfitime të paligjshme, atëherë rasti nuk është thjesht disiplinor apo etik, por pjesë e një mekanizmi më të gjerë të kapjes së shtetit nga individë me akses të shumëfishtë në pushtet.

Materialet hetimore të publikuara deri tani flasin për një dosje që lidhet me kontrabandën e cigareve dhe me dëm të konsiderueshëm financiar ndaj shtetit. Në këtë kuadër, roli i personave që kanë pasur përgjegjësi operacionale apo hetimore në strukturat doganore bëhet edhe më i rëndë. Nuk bëhet fjalë për një punonjës periferik, por për një drejtues që ka qenë në zemër të mekanizmave të kontrollit dhe zbatimit.

Burime të ndryshme kanë ngritur gjithashtu pretendime se Hoxha është përdorur si njeri besnik për detyra delikate dhe për ndërhyrje të brendshme në institucione ku është emëruar. Këto pretendime kërkojnë verifikim të plotë dhe nuk mund të trajtohen si përfundime pa një hetim të zgjeruar, por ato marrin peshë në momentin kur vendosen në të njëjtin kontekst me dosjen e SPAK-ut, me masat e sigurisë dhe me shtrirjen e tij në poste kyçe publike.

Rasti i Eldi Hoxhës ngre një problem më të madh se vetë emri i tij. Ai ekspozon mënyrën se si individë me pushtet administrativ, pavarësisht dyshimeve, procedimeve apo masave të sigurisë, jo vetëm që nuk spostohen nga sistemi, por riciklohen në poste të reja, shpesh edhe më të rëndësishme. Ky model nuk është devijim rastësor. Është simptomë e një administrate ku besnikëria ndaj klaneve dhe përdorshmëria politike vlejnë më shumë se integriteti institucional.

Nëse SPAK do të ndjekë deri në fund jo vetëm dimensionin penal, por edhe atë pasuror, institucional dhe funksional të këtij rasti, atëherë dosja ndaj Eldi Hoxhës mund të shndërrohet në një provë të fortë për mënyrën se si hallka të caktuara të shtetit janë përdorur për interesa të paligjshme. Në të kundërt, edhe ky rast rrezikon të mbetet një tjetër episod ku akuza të rënda bashkëjetojnë pa problem me detyra publike të nivelit të lartë.