tenderi me flamur të kuq i UKT

Teksa qytetarët e Tiranës, si taksapagues, mbushin buxhetin e institucioneve bashkiake, realiteti në terren mbetet dramatik: çezmat janë të thata, furnizimi me ujë është i ndërprerë dhe investimet në rrjetin e amortizuar të ujësjellësit janë minimale. Por paratë e tyre nuk mungojnë – ato thjesht kanalizohen diku tjetër.

Një tender i fundit i Bashkisë së Tiranës, me objekt Ujësjellës Kanalizime Tiranë (UKT), hedh dritë mbi një skemë të dyshuar klienteliste dhe korruptive, ku mbi 2.1 miliardë lekë të fondeve publike janë kaluar drejt një kompanie private me lidhje të forta politike dhe policore.

Tender me “flamur të kuq”, garë fiktive

Procedura e prokurimit është shënuar me “flamur të kuq” për mungesë konkurrence, një indikator klasik i korrupsionit në tenderat publikë. Në garë ka marrë pjesë vetëm një operator ekonomik, duke e kthyer procesin në një formalitet pa asnjë rivalitet real.

Edhe më alarmante është diferenca pothuajse inekzistente mes fondit limit dhe ofertës fituese:

Kompania ka fituar me rreth 99.5% të fondit limit, një shifër që flet qartë për mungesë gare dhe çmim të paracaktuar.

Kush përfiton? Emra që ngrenë dyshime

Fitues i kontratës është kompania BREÇANI – R.O.S.P sh.p.k, e cila në letra figuron në pronësi të Fatbardh Breçani. Ky i fundit është vëllai i Erzen Breçani, ish-zv.drejtor i Policisë së Shtetit, një emër i njohur për ndikimin e tij në strukturat e sigurisë.

Kontrata ka si objekt shërbime sigurie, që sipas burimeve dhe kontekstit lidhen drejtpërdrejt me ruajtjen e drejtorit të UKT-së, Flauers Shoshi, ndërkohë që vetë institucioni që ai drejton dështon në misionin bazë: furnizimin normal të qytetarëve me ujë.

Përgjegjësi politike dhe institucionale

Ky tender mban firmën dhe përgjegjësinë politike të Anuela Ristani, kryetarja e Bashkisë Tiranë, e cila ka autorizuar shpërndarjen e miliona eurove drejt një kompanie me lidhje të drejtpërdrejta familjare me ish-zyrtarë të lartë të Policisë së Shtetit.

Rasti ngre pikëpyetje serioze edhe mbi ndikimin e rrjeteve të vjetra të pushtetit në institucionet që vijojnë të varen nga struktura politike e Erion Veliaj, duke krijuar dyshime të forta për kapje institucionale dhe favorizim të paracaktuar në tendera publikë.

Ironia e madhe: para për “sigurinë”, jo për shërbimin

Ironia është e hidhur:

➡️ 2 miliardë lekë për sigurinë e drejtorëve,

➡️ zero siguri për furnizimin me ujë të qytetarëve.

Ndërsa Bashkia dhe UKT justifikojnë kontrata luksoze për shërbime sigurie, qytetarët e Tiranës vazhdojnë të jetojnë me orare uji, depozita private dhe premtime boshe për investime që nuk vijnë kurrë.

Ky është një tjetër rast ku paratë publike nuk ndjekin interesin publik, por emra, lidhje dhe ndikim – një skemë që kërkon hetim të menjëhershëm nga institucionet e drejtësisë dhe transparencë të plotë ndaj publikut.