Marsi Spiro
Si mjeke me disa vite përvojë në reanimacion, e ndiej detyrim profesional dhe njerëzor të flas për pasojat dramatike që sjell mungesa e energjisë elektrike në reanimacion.
Në reanimacion, energjia elektrike nuk është luks, është jetë. Pacientët e intubuar varen 100% nga aparatet e ventilimit për të marrë frymë. Pa energji elektrike ndalojnë ventilatorët, monitorët kardiakë, pompat e barnave, aspirimi, oksigjeni i centralizuar dhe alarmet e sigurisë. Çdo minutë pa to rrit rrezikun e hipoksisë, dëmtimit të trurit, aritmive fatale dhe humbjes së jetës.
Edhe kur stafi mjekësor bën maksimumin me ventilim manual dhe masa emergjente, kjo nuk zëvendëson teknologjinë që mban gjallë këta pacientë kritikë. Mungesa e energjisë elektrike në reanimacion nuk është thjesht problem teknik – është kërcënim i drejtpërdrejtë për jetën e pacientëve më të pambrojtur.
Reanimacioni duhet të ketë gjithmonë energji të garantuar, gjeneratorë funksionalë dhe sisteme rezervë. Çdo neglizhencë këtu ka pasoja të pakthyeshme.
Jeta e pacientëve nuk mund të vihet në pauzë. Asnjëherë.
